Gazeta Niedzielna

Maria BAWOROWSKA, zmarła 3 września w domu opieki w Laxton Hall, od wczesnej młodości konsekwentnie realizowała wskazania Ewangelii uczynkami inspirowanymi miłością Boga i bliźniego. Jej szeroka działalność charytatywna i społeczna budziła podziw i wdzięczność.

17 czerwca 1999 r. zmarł kardynał George Basil Hume, jeden z najwybitniejszych duchownych Kościoła katolickiego w Anglii i Walii. Przez 23 lata był głową tego Kościoła. Przypomnijmy Jego sylwetkę.

Dla katolików w Szkocji, Anglii i Walii czołowym wydarzeniem roku była wizyta papieża Benedykta XVI w Zjednoczonym Królestwie, w dniach 16-19 września 2010 r. Ojciec Święty rozpoczął ją w Edynburgu, gdzie przyjmowany był przez królową Elżbietę II, przedstawicieli rządu oraz inne czołowe postacie brytyjskiego życia publicznego. Główną uroczystością w Szkocji była Msza święta, odprawiona na terenie Bellahouston Park w Glasgow. W Londynie papież Benedykt wygłosił przemówienie w słynnej auli Westminster Hall, uczestniczył w nabożeństwie ekumenicznym w narodowym sanktuarium – Opactwie Westminsterskim; w pobliskiej, znacznie nowszej katedrze katolickiej koncelebrował Mszę świętą; spotkał się w arcybiskupem Canterbury w jego oficjalnej siedzibie pod drugiej stronie Tamizy, a w Hyde Parku, w centrum miasta, przewodniczył modlitewnemu czuwaniu, w którym uczestniczyło zwłaszcza wielu młodych ludzi. Niedzielna Msza św. na terenie Cofton Park w Birmingham, połączona z beatyfikacją kardynała Johna Henry’ego Newmana, XIX-wiecznego „apostoła czasu wyzwań”, była wielkim świętem wiary.

Pietniczany na Podolu, Warszawa, Marsylia, Londyn, Château de Valduc w Belgii. Te miejsca, tak odległe i różne, zostały ściśle połączone losami jednego życia. A motywami przewodnimi bardzo pełnego i czynnego życia Stanisława Grocholskiego były: wiara chrześcijańska i poczucie obowiązku – wobec Polski, Kościoła, i wspólnoty ludzkiej rozumianej bardzo szeroko. Ten konsekwentny obrońca interesów polskich w świecie, energicznie, przez dziesięciolecia, zabiegający o uznanie należnego Polsce miejsca w jednoczącej się Europie, zmarł 8 lutego 2002 roku, kiedy członkostwo Polski w Unii Europejskiej było już politycznie w zasięgu ręki.

Stowarzyszenie Wydawców Katolickich w Warszawie odznaczyło, w kwietniu 2004 roku, Katolicki Ośrodek Wydawniczy Veritas „Diamentowym Feniksem”, za całokształt działalności wydawniczej na emigracji. Było to cenne przypomnienie społeczeństwu w Polsce o roli, jaką odegrał londyński Veritas w przezwyciężaniu komunistycznego systemu cenzury, który usiłował odciąć Polaków od nurtów myśli religijnej i literatury chrześcijańskiej. Odznaczenie to rzuciło światło na pracę zespołu KOW Veritas w ciągu ponad pół wieku oraz człowieka, który nią najdłużej kierował, Wojciecha Dłużewskiego. Zmarł on 16 listopada 1989 r., na 15 lat przed przyznaniem Veritasowi tej nagrody Wydawców Katolickich.

Dochodzi północ. Na krótko przed snem przeglądam internetowe doniesienia o wydarzeniach w świecie.

Mówi się o naukowcach – również i o astronomach – że chodzą z głową w chmurach. Przecież każdy astronom unika chmur – chce patrzeć w niebo, a chmury mu to uniemożliwiają.

Nasza kula ziemska jest znacznie większa od Księżyca. Rzuca więc i większy cień. A z tego wynika, że zaćmienie Księżyca przez cień Ziemi trwa znacznie dłużej niż zaćmienie Słońca spowodowane cieniem Księżyca. Zaćmienie Księżyca trwa pół godziny, lub i dłużej, i widziane jest z całej Ziemi, za to zaćmienie Słońca trwa zaledwie kilka minut i widziane jest tylko z ograniczonego obszaru.

Angielskie słowo “end” oznacza nie tylko koniec, lecz też i cel. Po polsku „koniec” rzadziej oznacza cel, lecz ta sama dwoistość pojęć istnieje i w naszej mowie. W obu językach koniec może oznaczać cel – a cel to przecież początek czegoś nowego. W cyklu artykułów o astronomii wypada też coś napisać o końcu – czy to gwiazd, czy to świata – i o tym, czy koniec oznacza zmianę, czyli nowy początek.

20 lat temu, pod koniec maja 1989 roku, kiedy w Polsce trwała gorączkowa kampania przed wyborami, które nie były jeszcze w pełni demokratyczne, ale świadczyły o wielkim postępie politycznym, w Korczynie, w domu dla księży emerytów umierał na zapalenie płuc ksiądz prałat dr Stanisław Bełch. Kapłan, który przez ponad 40 lat pracy na emigracji należał do grona osób przygotowujących Polaków na ten moment wolności. Ksiądz Bełch nigdy nie stracił wiary w odzyskanie przez Polskę niepodległości.