Zrzuć z Siebie, Ojcze, nietykalne blaski!/ Zgarnij ze Siebie tę Bożą,/ tę władającą moc, co nad wiekami/ nieugaszoną płomienieje zorzą/ i światłość daje światom,/ […] stań przy mym boku/ i duszę moją rozszerz do Swego bezmiaru,/ i oczy moje, w smutku zapatrzone strony,/ rozewrzyj, Królu globów
Jakież trzeba mieć oczy, żeby wypatrzeć taką perłę. Jakież trzeba mieć ręce, żeby wygrzebać taki skarb. Jakimi oczami trzeba patrzeć, jakimi rękoma trzeba szukać, żeby się tak zachwycić, by z lekkim sercem dla tej jednej perły, dla tego jednego skarbu sprzedać wszystko, co się dotąd miało. Wszystko, co nie jest jasnością, co nie jest czystością, z lekkim sercem oddać.
* * *
z: Ks. Mieczysław Maliński, Wszystkie nasze dzienne sprawy, Veritas 1978, ilustr. A. Głuszyński
This website passes cookies to your browser which are used to provide essential website functions such as enabling your shopping cart, to save your preferences and to monitor usage of our website. For more information on which cookies we use and why, and information on how to disable cookies please read on.
If you continue to use our website then you are agreeing to our use of cookies.
