Zrzuć z Siebie, Ojcze, nietykalne blaski!/ Zgarnij ze Siebie tę Bożą,/ tę władającą moc, co nad wiekami/ nieugaszoną płomienieje zorzą/ i światłość daje światom,/ […] stań przy mym boku/ i duszę moją rozszerz do Swego bezmiaru,/ i oczy moje, w smutku zapatrzone strony,/ rozewrzyj, Królu globów
Nie potrafisz żyć w kuli własnej samotności. Potrzebujesz sprawdzenia swojego postępowania przez ludzi, którzy cię otaczają: akceptacji albo przygany; uścisku ręki, pozdrowienia, uśmiechu, dobrego słowa, uznania, podziwu albo nie - byle tylko nie obojętności.
Patrz, obok ciebie woła człowiek na skraju rozpaczy: ,,Ja jestem! Ja jestem" i rozglądając się bezradnie czeka na odpowiedź, ale dochodzi do niego tylko echo własnego krzyku. Zauważ go.
* * *
z: Ks. Mieczysław Maliński, Wszystkie nasze dzienne sprawy, Veritas 1978, ilustr. A. Głuszyński
This website passes cookies to your browser which are used to provide essential website functions such as enabling your shopping cart, to save your preferences and to monitor usage of our website. For more information on which cookies we use and why, and information on how to disable cookies please read on.
If you continue to use our website then you are agreeing to our use of cookies.
