Gazeta Niedzielna

św. Paschalis Baylon

brat zakonny

Żył w latach 1540-1592. Urodził się w Torre Hermoza w Hiszpanii. Był pasterzem owiec. Z powodu zaniedbanego wyglądu nie chciano go przyjąć do klasztoru. Kiedy miał 24 lata, jego pobożność i dar kontemplacji były szeroko znane w całej okolicy.

Wtedy dopiero franciszkanie otworzyli przed nim bramy nowicjatu w Montfort koło Walencji. Zaproponowano mu studia i przyjęcie święceń kapłańskich, ale nie przyjął tej oferty. Pozostał skromnym bratem zakonnym. Był mistykiem. Miał szczególną cześć dla Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Posiadał dar czytania w ludzkich sercach oraz w przyszłości. Jego nadprzyrodzone dary i zalety były przyczyną, że przełożony generalny wysłał go do klasztoru w Paryżu, gdyż we Francji panoszyli się wtedy hugenoci-kalwini. Święty często prowadził z nimi dyskusje, odparowywał ich zarzuty i z wielką jasnością wykazywał ich błędy. Pozostawił po sobie około 20 dogmatycznych i ascetycznych pism. Z ich treści wynikałoby, że napisał je nie prosty brat zakonny, prawie analfabeta, ale wytrawny teolog. Po jego śmierci za jego wstawiennictwem miało miejsce tyle cudów, że doczekał się chwały ołtarzy już w 1618 roku. Kanonizowany został w 1690 roku przez papieża Aleksandra VIII.



Fundacja Veritas

Historia fundacji

Księgarnia Veritas

Przejdź do księgarni

Artykuły


Myśl tygodnia

KRÓLESTWO TWOJE

W porządku Bożym jesteśmy również układem zamkniętym: ktoś musi cierpieć za szaleństwa drugiego, ktoś musi się modlić, aby nawrócił się błądzący; przez czyjeś umartwienia przychodzi łaska żalu na grzesznika. Nasza świętość ma wpływ na świętość innych. Dopiero wówczas znajduje prawdziwie społeczny sens każdy dobry czyn, chociażby przez nikogo nie zauważony, każda dobra myśl, każdy akt miłości Bożej.

* * *

z: Ks. Mieczysław Maliński, Wszystkie nasze dzienne sprawy, Veritas 1978, ilustr. A. Głuszyński