Kategoria: Myśl tygodnia

Myśl tygodnia

Jeżelim, Stwórco, posiadł Słowo, dar twój świetny,/ Spraw, by mi serce biło gniewem oceanów,/ Bym, jak dawni poeci, prosty i szlachetny,/ Wichurą krwi uderzał w możnych i tyranów

W kategorii Myśl tygodnia | Comments Off

Myśl tygodnia

Kto nie broni bliźniego od krzywdy, choć może to uczynić, dopuszcza się takiej samej winy jak ten, kto wyrządza krzywdę

W kategorii Myśl tygodnia | Comments Off

Nie można tego obejść: Bóg jest wszędzie,/ […] I chce mi się wyciągnąć ręce nad człowiekiem,/ i winnym i niewinnym, i małym i wielkim,/ i krzyczeć wielkim głosem błagalną przestrogę,/ aby sądząc człowieka, nie męczono Boga

W kategorii Myśl tygodnia | Comments Off

Myśl tygodnia

Bóg dał człowiekowi wolną wolę, więc nie może nikogo zmuszać do miłości, Jego trzeba wybrać. To jest paradoks: Wszechmogący, który wszystkiego nie może. Przychodzi i prosi o miłość.

W kategorii Myśl tygodnia | Comments Off

Myśl tygodnia

Źródłem pokoju jest zdać się na wolę Bożą: robić, co jest w naszej mocy, resztę zostawić staraniu Bożej Opatrzności i zaufać jak dziecko Matce swej najlepszej

W kategorii Myśl tygodnia | Comments Off

Myśl tygodnia

Zmiłuj się, zmiłuj nad nami!/ Słońcom naznaczasz obroty,/ gasisz księżyce,/ jutrznie zapalasz i zorze/ i płodzisz zasiew na byty,/ na pełne cierpień żywoty,/ które tu muszą mrzeć,/ w samotny kłaść się grób…/ Zmiłuj się, zmiłuj nad nami!/ O Boże! O Mocny!

W kategorii Myśl tygodnia | Comments Off

Artykuły

Kategorie

Myśl tygodnia

JEGO MATKA

Szła, mając błękit nieba nad głową, wokół zielone wzgórza i pył drogi pod stopami, ze swoim Dzieckiem na ręku. Po raz pierwszy oficjalnie, publicznie. Szczęście, uniesienie, które znają tylko matki.

Za chwilę Symeon przepowie Jej cierpienie. To będzie pierwszy ból, pierwszy miecz, który spadnie na Nią przez Syna. Potem przyjdą inne. Niezrozumiałe odezwanie się dwunastoletniego Człowieka: ,, Co jest, żeście mnie szukali, nie wiedzieliście, że w sprawach Ojca mego potrzeba, abym był?" - słowa, które zgasiły drżące od niepokoju i wyrzutu pytanie: ,, Synu, cóżeś nam uczynił?" A potem obce słowa, które tak trudno było przyjąć - w Kanie Galilejskiej: ,,Niewiasto, jeszcze nie przyszła godzina moja". Po raz ostatni ,,niewiasto" usłyszała pod krzyżem.

Ale to jest Jej Syn. Ale mimo wszystko, chociażby zdarzyło się coś stokroć boleśniejszego, chociażby odszedł daleko bardziej - to jest Jej Syn. Ona jest Jego Matką.

* * *

z: Ks. Mieczysław Maliński, Wszystkie nasze dzienne sprawy, Veritas 1978, ilustr. A. Głuszyński