Nie mogąc się zdecydować, który zakon wybrać, oddał się pracy apostolskiej. Zasłynął też jako doskonały kaznodzieja. Założył zgromadzenie zakonne Najświętszego Zbawiciela – redemptorystów. W wieku 66 lat został biskupem diecezji Santa Agata dei Goti. Z wielkim zapałem zabrał się do pracy: wizytował, przemawiał, spowiadał, odwiedzał kapłanów i zagrzewał ich do gorliwości, reformował klasztory, budził nowe powołania kapłańskie i zakonne. Wszystkie swoje dochody oddawał ubogim i fundacjom nowych placówek swojej kongregacji. Kiedy nastał głód, sprzedał sprzęty i naczynia domu biskupiego, aby za to kupić chleb dla głodujących. Jako biskup nie tylko nie zmienił surowego trybu życia, ale go nawet obostrzył, twierdząc, że teraz musi pokutować za swoich wiernych. Sypiał mało, jadł tylko zupę, chleb i jarzyny, nosił włosiennicę i kolczasty łańcuch. Nadmierne trudy, wiek i surowy tryb życia wyniszczyły jego organizm tak, że poczuł się zmuszony prosić papieża o zwolnienie z obowiązków pasterza diecezji. Paraliż kręgosłupa był dla niego bolesnym krzyżem. Po 13 latach pasterzowania powrócił do swoich duchowych synów (1775). Był ekspertem w teologii pastoralnej. W swojej kapłańskiej pracy wygłosił ponad 500 misji i rekolekcji. Najwięcej jednak zasłużył się Kościołowi jako pisarz, jeden z najpłodniejszych, jakich znają dzieje chrześcijaństwa. Do dzieł, które mu zjednały największą sławę, należą: Teologia moralna, Uwielbienia Maryi, które zdobyły aż 324 wydania w różnych językach; rekordową popularność osiągnęła mała książeczka Nawiedzenie Najświętszego Sakramentu i Najświętszej Maryi Panny, która doczekała się ponad 2000 wydań w różnych językach. Łącznie wymienia się 160 tytułów prac, których liczba wydań sięgnęła przeszło 17 tys. w 61 językach! Św. Alfons pisał dla wszystkich: dla kapłanów, kleryków, zakonników, spowiedników, wiernych. Dzieła jego obejmują teologię dogmatyczną, moralną i ascetyczną. Zmarł w wieku 91 lat w 1787 r. Pius VII beatyfikował go w 1816 r., a Grzegorz XVI dokonał jego kanonizacji w 1839 r. Pius IX ogłosił go doktorem Kościoła w 1871 r.
na podstawie: www.brewiarz.pl
