Urodził się ok. 1080 r. w Madrycie Pochodził z ubogiej, ale szczerze religijnej rodziny. Bieda w domu zmusiła go do pracy w charakterze parobka u zamożnych sąsiadów. Po pewnym czasie Izydor ożenił się i wraz ze swoją małżonką, bł. Marią Toribia przeniósł się do Madrytu. Tu żona porodziła mu syna.
Zasłynął z pobożności, z ducha pokuty i z uczynków miłosierdzia. Choć sam był bardzo ubogi, ze wszystkim – co w jego mniemaniu mu zbywało – chętnie dzielił się z uboższymi od siebie. Zmarł około 1130 roku. Cuda, jakie działy się na jego grobie, ściągały mnóstwo pielgrzymów. Pomiędzy błogosławionych zaliczył go papież Paweł V w 1619 r., a w kilka lat potem, papież Grzegorz XV, w 1622 r. wyniósł go do chwały świętych.
Nawet jesteśmy skłonni, w roli Samarytanina, podnieść człowieka, którego nie lubimy, namaścić rany jego i oddać go w ręce jakiegoś gospodarza; temu zaś rzucić pieniądze i obietnicę powrotu.
Ale częściej to my jesteśmy tym gospodarzem, przed którego progiem Bóg zrzucił jakiegoś biedaka, abyśmy się nim opiekowali.
Możemy jednak drzwi nie otworzyć.
* * *
z: Ks. Mieczysław Maliński, Wszystkie nasze dzienne sprawy, Veritas 1978, ilustr. A. Głuszyński
This website passes cookies to your browser which are used to provide essential website functions such as enabling your shopping cart, to save your preferences and to monitor usage of our website. For more information on which cookies we use and why, and information on how to disable cookies please read on.
If you continue to use our website then you are agreeing to our use of cookies.
