W klasztorze kolejno pełniła obowiązki: zakrystianki, furtianki, mistrzyni nowicjatu i przełożonej domu. Wiodła życie umartwione i przeniknięte modlitwą. Wyróżniała się wiernością w zachowywaniu bardzo surowej reguły. Doświadczała wielu cierpień. Miała dar stygmatów i była mistyczką. Doznawała wielogodzinnych, a nawet wielodniowych ekstaz. W ostatnich latach życia przechodziła wielkie cierpienia fizyczne i duchowe. W wizjach otrzymała m.in. zrozumienie tajemnicy Trójcy Przenajświętszej i Wcielenia Jezusa. Pozostawiła po sobie pisma ukazujące głębokie doświadczenia duchowości chrześcijańskiej. Zmarła 25 maja 1607 r. W 19 lat po śmierci została beatyfikowana przez papież Urban VIII, a papież Klemens IX zaliczył ją w poczet świętych w 1669 r.
na podstawie: www.brewiarz.pl
