Zyskał sławę jako mówca i wychowawca. Gdy miał 33 lata został przełożonym domu jezuickiego w Paray-le-Monial. Pełnił też obowiązki spowiednika w klasztorze sióstr wizytek, gdzie zetknął się ze św. Małgorzatą Marią Alacoque, która miała serię objawień Chrystusa, polecającego jej, by rozpowszechniała nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusowego. Gdy przekonał się o prawdziwości jej objawień, sam został upowszechniać to nabożeństwo najpierw we Francji, potem w Anglii. W 1676 r. został kaznodzieją i spowiednikiem księżnej Yorku, Marii Beatrycze d’Este, przyszłej królowej Anglii. Księżnę jako katoliczkę i jej dwór inwigilowano. Ponieważ Klaudiusz nawrócił księcia Yorku i kilku anglikanów, został wtrącony do więzienia, gdzie zapadł na nieuleczalną chorobę. W 1679 r. został zwolniony z więzienia i skazany na banicję. Zmarł w 1682 r., gdy miał zaledwie 41 lat. Beatyfikował go papież Pius XI w 1929 r., a kanonizował Jan Paweł II w 1992 r.
na podstawie: www.brewiarz.pl
