W wieku 25 lat została przełożoną klasztoru. Była dobrą administratorką i organizatorką życia klasztornego. Była wielką mistyczką i stygmatyczką. Przeżywała w sposób wyjątkowy mękę Pana Jezusa. Rozważając Drogę Krzyżową przeżywała wielogodzinne ekstazy. W tym czasie wielokrotnie odnosiła rozmaite bolesne rany. Wieść o tym szybko się rozniosła i ściągały do niej tłumy pielgrzymów, a z jej rad korzystali książęta, biskupi i kardynałowie. Korespondowała też z trzema przyszłymi papieżami. Jej mistyczne przeżycia były jednak źle odbierane przez współsiostry, które próbowały ją poniżać i szydzić z niej. W końcu jej świętość i pobożność ostatecznie przekonały siostry do prawdziwości jej przeżyć. Zostawiła po sobie pisma ascetyczne, utwory poetyckie i korespondencję. Zmarła w 1590 r. Papież Klemens XII w 1732 r. ogłosił ją błogosławioną, a w 1746 r. papież Benedykt XIV zaliczył ją do grona świętych.
na podstawie: www.brewiarz.katolik.pl
