Schronił się we Francji, gdzie studiował w kolegium, założonym dla kształcenia kapłanów dla Anglii. Ukończył studia teologiczne i wykładał homiletykę. Niebawem wstąpił do jezuitów. Przełożeni wysłali go do Czech, gdzie w 1579 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Miał wówczas 39 lat. Pisał wiersze i dramaty dla teatrów jezuickich kolegiów. Był też świetnym mówcą. W 1580 r. udał się do Rzymu, gdzie papież Grzegorz XIII organizował wyprawę jezuitów do Anglii dla roztoczenia tajnej opieki nad pozostałymi jeszcze w ukryciu katolikami. Udało mu się szczęśliwie dostać do Anglii, jednak policja wpadła na jego trop i musiał uciekać z Londynu. Potajemnie pełnił swoją misję w innych hrabstwach. Za traktat Decem rationes , w którym podjął polemikę z Kościołem anglikańskim, został uwięziony w londyńskim Tower. Obietnicami i groźbami usiłowano go skłonić do przejścia na anglikanizm. Ponieważ odmówił, poddano go torturom, a następnie wytoczono proces, oskarżając o zdradę stanu. Z rozkazu królowej Elżbiety I został skazany na śmierć przez ścięcie. Zginął w 1581 r. Śmierć jego stała się głośnym wydarzeniem w Europie, a jego dziełko doczekało się przekładów na wiele języków. W 1886 r. został beatyfikowany, a w 1970 r. kanonizowany.
na podstawie: www.brewiarz.katolik.pl
