Z V w. zachował się opis jej męczeńskiej śmierci, z którego wynika, że Cecylia była dobrze urodzoną Rzymianką i przyszła na świat na początku III w. Była ponoć bardzo piękna. Z miłości do Chrystusa złożyła ślub czystości, chociaż rodzice obiecali jej rękę poganinowi Walerianowi. Po wyjściu za mąż, męża i jego brata Tyburcjusza pozyskała dla Chrystusa. Gdy wybuchło prześladowanie chrześcijan, skazano ich na śmierć przez ścięcie mieczem. Żołnierze, oczarowani pięknością Cecylii, błagali ją, by nie narażała swego młodego życia, odpowiedziała im jednak: „Nie lękajcie się spełnić nakazu, bowiem moją młodość doczesną zamienicie na wieczną młodość u mego oblubieńca, Chrystusa”. Pod wpływem jej odpowiedzi miało nawrócić się i przyjąć chrzest 400 żołnierzy. Próbowano zmusić ją do wyparcia się wiary stosując męki. Potem ścięto ją mieczem. Ciało św. Cecylii, w nienaruszonym stanie, odkryto dopiero w 824 r. w katakumbach św. Kaliksta, a następnie złożono w bazylice jej poświęconej na Zatybrzu. Bazylika ta stoi w miejscu, w którym Cecylia mieszkała niegdyś ze swym mężem. Wybudowano ją w IV w. Imię św. Cecylii wymieniane jest w Kanonie Rzymskim. Legenda głosi, że grała na organach lub harfie.
na podstawie: www.brewiarz.pl
