Uznano go za jednego z największych misjonarzy epoki. Przeprowadził w sumie 110 misji, powodując liczne nawrócenia. Tę wyczerpującą pracę prowadził przez 44 lata. Za podstawę obrał sobie katechizm. Systematycznie uczył prawd wiary i moralności tak dzieci, jak i dorosłych, wieśniaków, jak i mieszczan. W 1643 r. założył zgromadzenie księży, które prowadziło misje ludowe oraz seminaria przygotowujące do tego rodzaju działalności duszpasterskiej. Wielu kapłanów i sióstr zakonnych poddawało się pod jego kierownictwo duchowe. Dał początek zgromadzeniu Córek Matki Bożej Miłosierdzia, które podjęło opiekę nad zaniedbanymi i upadłymi dziewczętami. Znajdował też czas na twórczość pisarską. Do najcenniejszych jego pism należą: Królestwo Chrystusa, Katechizm misyjny, Kontrakt człowieka z Bogiem przez Chrzest święty, Pamiętnik życia kościelnego, Dobry spowiednik i Kaznodzieja apostolski. Niektóre z tych dziełek ukazały się w druku dopiero po jego śmierci. Miał szczególny kult do Serca Jezusa i Serca Matki Bożej. Jako pierwszy wystąpił publicznie z rozpowszechnianiem tych nabożeństw, które były dotąd zarezerwowane tylko dla wybranych. Bardzo gorliwie szerzył je podczas swej misyjnej działalności. Zmarł 19 sierpnia 1680 r. Beatyfikowany został w 1909 r. przez Piusa X, a kanonizowany w 1925 r. przez Piusa XI.
na podstawie www.brewiarz.katolik.pl
