Błogosławiona Aniela żyła w latach 1248-1309. Pochodziła z Foligno we Wloszech. Żona, matka kilku synów, kobieta ciesząca się pełnią zamożnego życia, mając około czterdziestu lat traci (zapewne podczas epidemii) matkę, męża, dzieci. Rozpoczyna inne życie – w wyrzeczeniu, pokucie, modlitwie.
Ostatni okres życia spędziła jako rekluza, czyli pustelnica zupełnie odcięta od świata. Odznaczała się wielkim nabożeństwem do Trójcy Przenajświętszej oraz do Chrystusa cierpiącego. Zaliczana jest do największych mistyczek średniowiecza. Relikwie bł. Anieli spoczywają w kościele św. Franciszka w Foligno. Jako mistyczka otrzymała znak na sercu, który można oglądać w osobnym relikwiarzu.
W porządku Bożym jesteśmy również układem zamkniętym: ktoś musi cierpieć za szaleństwa drugiego, ktoś musi się modlić, aby nawrócił się błądzący; przez czyjeś umartwienia przychodzi łaska żalu na grzesznika. Nasza świętość ma wpływ na świętość innych. Dopiero wówczas znajduje prawdziwie społeczny sens każdy dobry czyn, chociażby przez nikogo nie zauważony, każda dobra myśl, każdy akt miłości Bożej.
* * *
z: Ks. Mieczysław Maliński, Wszystkie nasze dzienne sprawy, Veritas 1978, ilustr. A. Głuszyński
This website passes cookies to your browser which are used to provide essential website functions such as enabling your shopping cart, to save your preferences and to monitor usage of our website. For more information on which cookies we use and why, and information on how to disable cookies please read on.
If you continue to use our website then you are agreeing to our use of cookies.
