Po śmierci rodziców, swoim znacznym majątkiem, dzielił się z potrzebującymi. Pomagał bardzo dyskretnie lub anonimowo. Wybrany na biskupa Miry (Azja Mniejsza) podbił serca wiernych nie tylko gorliwością pasterską, ale także troskliwością o ich potrzeby materialne. W 325 r. uczestniczył w pierwszym soborze powszechnym w Nicei. Był jedną z najbardziej barwnych postaci w hagiografii. Zmarł między rokiem 345 a 352. Ciało świętego zostało pochowane w Mirze, gdzie przetrwało do 1087 roku, potem zostało przewiezione do Bari. Najstarsze ślady kultu św. Mikołaja napotykamy w VI wieku. Jego postać była tematem wielu legend. W całym chrześcijańskim miał tak wiele świątyń, że pewien pisarz średniowieczny napisał: „Gdybym miał tysiąc ust i tysiąc języków, nie byłbym zdolny zliczyć wszystkich kościołów, wzniesionych ku jego czci”. W XIII wieku pojawił się zwyczaj rozdawania w szkołach pod patronatem św. Mikołaja stypendiów i zapomóg. Potem przekształcił się on w zwyczaj ofiarowywania prezentów dzieciom.
na podstawie: www.brewiarz.katolik.pl
